Oh Delhi doo-be-do...

“India, hate it or love it.” In mijn geval is het al een tijdje duidelijk voor welke van deze twee mogelijkheden ik gekozen heb.
Maar toch: deze populaire uitspraak is in één rechte lijn ook door te trekken naar Delhi. Ongetwijfeld één van de meest gekende en drukst bezochte steden in India, maar naar mijn gevoel toch niet meteen de meest geliefde bij het toeristenvolk.
Logisch ook. Net zoals dat gaat met hoofdsteden, vind je ook in Delhi de contrasten van het land er in tien-, honderd- of zelfs duizendvoud terug. Gerespecteerde residentiële wijken met brede, relatief schone lanen en statige gebouwen staan in schril contrast met smalle, smerige en zelfs stinkende steegjes en straten waarin velen een plekje zoeken om de nacht veilig door te brengen. Een uitgebreid zakendistrict staat dan weer lijnrecht tegenover talloze mensen die dag in dag uit werken tegen een mager loon in de rand van de (il)legaliteit. En wat ’t vervoer betreft, is het contrast tussen enerzijds de hypermoderne en –je zou het haast niet geloven- zelfs stipte metrolijn en anderzijds de riksjachauffeurs die ’s avonds de slaap moeten trachten te vatten in dikwijls hun enige bezit in de grote stad, hun riksja, me erg bijgebleven. En meer van dat.
“Ring ring, broem, toet toet, tsjing!” Zo omschreef iemand onze toekomstige verblijfplaats zeer recent. En inderdaad, het zal weer even wennen zijn aan de razende verkeersdrukte van Delhi, maar eerlijk gezegd: ik kan niet wachten tot dit de soundtrack wordt van onze trip.

Een dag of vijf in Delhi, zo ver ben ik al geraakt. Benieuwd hoe ik dat beleven zal in bijna dertigvoud… Benieuwd of ook Delhi mijn hart zal kunnen veroveren…

Nog één nachtje in Kessel-Lo en dan beginnen we er aan…