Doorheen de straten van Delhi’s Defence Colony dartel ik dromerig naar huis… Langs zo’n vijftien bewakers (want in Defence Colony wonen rijke mensen met grote huizen waar dure dingetjes in staan), een drietal hondenwandelaars en een tweetal nanny’s (want deze rijke mensen hebben allemaal drukbezette jobs), een zestal bewonderaars (die kom je nu eenmaal overal tegen), een stuk of drie wildplassers (ik ondervond reeds dat –van àlle landen in de wereld- India wel de meeste wildplassers moet tellen – zowel in absolute als in relatieve aantallen), een straathond of elf (want ook deze vinden de weg naar Delhi’s meest chique wijken), doorheen een prachtig pittoresk parkje (het lijkt wel of Claude Monet me op dat eigenste moment vastlegt op doek met enkele streken van zijn penseel), maar bovenal langs de ene hartelijke glimlach na de nadere, het lijken er wel duizenden te zijn… Annie loves India and India loves her, that ’s for sure…
Dat de temperaturen hier gevaarlijk snel de hoogte in gaan, laat ik me nog even ontgaan. En ik knabbel rustig verder op mijn kleverige chocoladereep.
‘t Is heerlijk zo. Echt heerlijk….
1 opmerking:
Lieve Lieze,
Blij je volgende verslagje te ontvangen over je verblijf ter plekke.
Veel liefs.
Ma
Een reactie posten